Hoop

mieren"hoop" Rondane 2010

Er valt een hoop te zeggen over Noorwegen. En toch schrijf ik er niet iedere dag over. Er aan denken echter, doe ik dagelijks. Maar de tijd ontbreekt me om elke dag te bloggen. En soms zijn gedachten ook niet  in klare taal te verwoorden. 
Er doen zich op een dag zoveel momenten voor dat ik "afdwaal" naar het noorse. En dat kan gaan over het landschap, de zee, de fjorden en het wildleven. En ja, ook over de mensen. De mensen die ik er ken, nedernoren incluis. En over het weer. Als ik hier Gerrit Hiemstra de regen hoor verkondigen dan denk ik: "hoe zou het ginder zijn?" Wetende dat in grote delen van Noorwegen het weer net is als in Nederland. Terwijl vaak de gedachte is dat het er altijd en immer regent. En niets is minder waar; behoudens het gebied rondom Bergen waar het bewezen natter is dan in ons laaglandje. In Noorwegen kunnen eigenlijk in een dag alle seizoenen voorbij komen. Laatst op 1 mei begon mijn dag met verse sneeuw, er viel vervolgens regen en tegen de avond zat ik in een t-shirt (met lange mouwen) buiten aan de koffie te genieten van de avondzon die mij tot laat in het zonnetje zette. En zulke dagen zijn eigenlijk waanzinnig mooi. Dat is Noorwegen op zijn best. 

Het is een land van een hoop uitersten. Van mørketid-donkerte naar 24 uurs daglicht, van koud naar warm, van druk naar desolate rust, van hoog naar laag. Dat maakt het leven daar spannend. Net als je van plan bent de hoogste boom op te zoeken gloort er toch weer zon aan de einder, als de kou je eerst in de botten raakt dan wordt het toch weer warm, als de hectiek je naar de keel grijpt dan verkeer je in no time weer in rustiger oorden.....en hoge bergen rijzen op uit zee en fjord.

Wat een dynamiek in dat land. Het enige dat helaas niet heel erg dynamisch is, is het prijsniveau...... dat blijft onveranderd deprimerend een hoop hoog!