Neus voor Noorwegen



de "neus" van Dombås (2010)

Zij die mij kennen weten dat als ik de hoek om kom vooral eerst mijn neus verschijnt en dan de rest redelijk spoedig volgt. Een juweel dat ik heb geërfd heb van de familie van moeders kant. Waarvoor dank! Deze reuze doch fijngevoelige neus is nogal gericht op het noorden. Zo erg dat ik denk dat ergens in Noorwegen een zelfde exemplaar moet rondlopen. Eentje wiens voorvader zijn neus, en waarschijnlijk meer, in Nederlandse zaken moet hebben gestoken. En dat gebeurde in de tijd dat de Vikingen nog veroveraars waren en de wereldzeeën overtrokken, de Noordzee incluis. Voordat deze Viking op pad ging om Amerika te ontdekken is hij langs geweest bij mijn familie. Daar werd hij uiteraard hartelijk ontvangen en met alle egards aan de Bourgondische gastvrijheid onderworpen om deze ongetwijfeld op zijn eigen manier op te souperen, je kent dat wel! Zoals dat gaat bij Vikingen van weleer. 



de sigaar (2010)

Elke trip naar Scandinavië komt er een gevoel van thuiskomen over me heen zodra ik het binnenkom. Zowel in het uitgestrekte Zweden als ook in het ruige Noorwegen. Bij mijn moeder maar eens gepeild naar hoe het toch kan dat daar mijn hart toch zo ligt.
Had zij misschien kennis aan een ruige Noorman? Nee natuurlijk niet. En dat weet ik natuurlijk ook wel..... want ook zij heeft immers die neus. Zij kon mij niet wijzer maken dan ik al denk te zijn.

Het lul-verhaal hierboven is natuurlijk geklets van de bovenste plank. Maar het intrigeert mij enorm waarom mijn hang naar Noorwegen zo groot is.  

En daarom lieve mensen....  ben ik nu de sigaar om op zoek te gaan naar mijn roots in het hoge noorden.