Zere poten, moeie voeten

Wat moet je vooral niet doen als je weet dat je een eind moet slenteren op een warme zomerse dag in Oslo? Nieuwe schoenen kopen en die vervolgens inlopen. Zou ik een ander streng adviseren dat vooral niet te doen! En nu weet ik namelijk ook waarom niet.

moeie voeten, Nijmegen 2013

Deze Noorse ondernemer in spe heeft gisteren met deze, overigens zeer nette, schoenen de straten van Oslo doorkruist. Pijn in de poten, maar monter in de kop. Want hij heeft een lunch met een investeerder genoten en zaken besproken; bij de man thuis in zijn meer dan riante huis in Oslo. Hij is een vriendelijke jonge geslaagde zakenman met een hoogzwangere parel van een vrouw.
Het gesprek was bedoeld om kennis te maken en om te kijken of de juiste chemie tussen geslaagd en adspirant slagen aanwezig was. En, die was er. En aan mij is het nu om te beslissen en een voorstel te doen hoe in zee te gaan met deze meneer. Op een wonderlijke manier komt er van alles samen. Een plek waar ik in mei dit jaar nog was en waarvan ik dacht dat ik dat wel wilde exploiteren werd  me vervolgens kort geleden voor de neus geschoven. Daar schreef ik in mijn laatste blog over. En nu ben ik dus een stap verder. Ik kan mijn plan trekken en een bedrijf (her)starten op een plek die voor mij geknipt is. Maar het zal voorwaar geen sinecure zijn om dit te realiseren. Voor nu moet ik eerst mijn voorwaarden stellen en overeenkomen en plan trekken. Zou het dan toch gebeuren? 
Na dag slenteren en een goed gesprek heb ik uiteindelijk heerlijk geslapen en zijn mijn voeten gereed om nog vele stappen te zetten richting realisatie van iets moois!   

Fra Å til Bø

Fra Å til Bø



Å, helemaal links, je kunt het  net niet zien en  Bø, helemaal rechts, kun je ook net niet zien (2013)

Dat lijkt op "van A naar Beter" van Rijkswaterstaat. Maar dat is het niet. Dit voorjaar was ik op de Lofoten en sprak ik Sigurd Ellingsen, de eigenaar van het dorp Å,het zuidelijk deel van de Lofoten, het openlucht museum met oude vissershuisjes die nu in gebruik zijn voor toeristen. Hij trad vroeger als eigenaar van dorp EN kroeg ook op als soort burgemeester en mocht dronkenlappen (zonder spatie he) insluiten in het onder de kroeg gelegen cachot. Welnu, als het meezit praat ik binnenkort ook met de burgemeester van  Bø. Een gemeente in het zuidelijk deel van de Vesterålen. Uithoek, dat wel, maar wel een mooie. In die gemeente is een restaurantje met een aantal "rorbuer", oude vissershuisjes. En de eigenaar zoekt een beheerder. Nadat dit mij onder ogen kwam heb ik een epistel gedicht en binnen een uur kwam er een reactie. En volgende week lunch ik met de eigenaar in Oslo. Hoe snel kan het gaan! Maar dit is nog slechts een lunch hoewel hij erg enthousiast lijkt. Maar er moet nog heel wat water naar de Noordelijke IJszee voordat hier iets beklonken kan worden. Maar leuk is het wel. De locatie ligt op een eindeloos mooie plek en heeft veel potentie voor bijvoorbeeld zeevissen. Zeevislocaties rijzen als paddenstoelen uit de rotsen langs de Noorse kust. En deze locatie heeft behalve die potentie ook de mooie ligging voor "whalespotting", kayaking en bergwandelen. En dan heb ik het nog niet over het Noorderlicht dat steeds meer mensen aantrekt. En in het restaurantje kan voor een schappelijke prijs wat worden gegeten: stukje rendier of eland bijvoorbeeld. Lijkt allemaal te mooi om waar te zijn en ik reken me niet rijk. Maar de mogelijkheid, het contact en een vast en zeker leuk gesprek dat ik volgende week ga hebben zijn zeker de moeite waard om te beleven. Allerminst saai!
In die zin is het voor mij toch van A naar Beter?

Weg

Over wegen, bergen en dalen

Snel naar of weg uit Noorwegen lukt met de auto niet. Voor een mooie trip naar het noorden kun je, mits je er tijd voor uit trekt, prachtig toeren door het Noorse landschap. In de zomer dan want vroege voorjaar en in de winter zijn de nog betrekkelijk schaarse wegen voor een deel niet begaanbaar in verband met de sneeuw. Dat geldt met name voor de wat hoger gelegen bergwegen. 

Er loopt echter wel een aantal “snel”wegen door Noorwegen. De belangrijkste, die zuid met noord verbindt is de E-6.  


E6 (2013)

Wat in Oslo als een heuse 4 baans begint, kronkelt nabij Hamar als twee-baans verder door de vele dalen en over diverse hoogvlaktes helemaal tot de Noordkaap. En heet daar in het hoge noorden nog steeds gewoon: E6. Al kun je op sommige plekken elkaar maar net of net niet passeren. 

Het feit dat de E6 tot op heden nog slechts in naam een snelweg is, is bijzonder. Want opschieten doe je er nog steeds niet omdat naast het landschap ook de maximum snelheid roet in het fast food gooit. En wee uw knekels al u de limiet overschrijdt. Want al is de pakkans klein, de boetes zijn exorbitant groot.

Vergeleken met begin 80er jaren is er al veel aan wegen bijgekomen in Noorwegen. En het lijkt alsof de voor het grootste deel smalle E6 zich steeds verder naar het noorden breed verder vreet. En dat is hoewel logisch…..best jammer. 

Moet ik dan overwegen om het desolater en minder ontsloten te zoeken? Nee denk het niet. Want er blijft genoeg over waar het in bergen en dalen nog desolaat en moeilijk over wegen bereikbaar is!

het regent kleuren

Purple Rain

plaatselijke paarse regenvlaag (2013)

Toen Prince het zong vroeger kon ik me er geen voorstelling van maken. Liedje vond ik wel mooi maar verder ach….was al blij dat ik ABBA begreep. 

Maar sinds de afgelopen week weet ik waar het over gaat en dat het bestaat. Al weet ik met mijn kleurendoofheid niet helemaal of ik de Colour Purple wel goed herken. Maar ik hou het er op dat ik De Regen gezien heb. In een prachtig palet van avondzon en wolken nam ik het voor de lens. De avondzon in het midzomernachtelijk noorwegen doet mooie dingen met de wolken en de daaruit soms heel plaatselijk vallende regen. Heb veel gezien en genoten, maar dit was wel heel mooi. 

Net getrakteerd op een eiland met aalscholvers in gelid in prachtig zonlicht, achtervolgd door een brede band van dreigende regen en aanwakkerende wind, op de valreep in de zicht van de haven nog een prent kunnen schieten van dit prachtig purperen fenomeen. 

aalscholvers, veel aalscholvers (2013)

Eerder schreef ik al over de Noorse luchten. Er lijkt geen einde aan te komen en elke keer dat ik het zie ben ik weer met stomheid geslagen. En voor een ouwehoer als ik is dat best bijzonder! Verder dan het Ah en Oh van de neanderthaler, die ik ook ben, kom ik dan niet….....
en is ook genoeg want dekt de lading!

Spiritualiën

Et Glass Vin

Alcohol in Noorwegen. Enige verschil met Nederland is dat het duur is. Erg duur. Maar dat staat de Noren niet in de weg om het te nuttigen; gekocht in de Vinmonopolet of zelf gestookt. Ze lusten er wel pap van zeg maar. Niks nieuws natuurlijk want voor de meesten van ons in Nederland geldt hetzelfde. En ik ga nooit op reis zonder een paar liter wijn uit pak! Heb afgeleerd om meer mee te nemen en bij de “arme Noortjes” achter te laten. Want alcohol is immers zo duur. Maar de gemiddelde Noor kan het ook wel weer betalen. Dus ik “schenk” geen wijn meer. Nog wel de kralen en spiegels natuurlijk.

et glass vin etter fiske 2013

Afgelopen week in Nordskot een feest zien gebeuren. Een bandje speelde fijne muziek en de mensen vermaakten zich. De jeugd mocht er echter niet in. En wat gebeurt er dan? Die hoopt zich dan op voor en rond de ingang met bier en andere vrienden. Hebben zo toch hun feestje. En dat terwijl op het feest een soort van ordetroepen rondlopen met een geel hesje waar “Vakt” op geschreven staat. Dus veiligheid voorop op feestterrein. Maar daarbuiten zuipt de jeugd onbewaakt, onder het “andere kant uit ziend´ oog van de Vakt, een stuk in hun Noorse kraagjes, af en toe half de berg op zwalkend om een plas te doen, om daarna weer verder te drinken en andere mensen lustig toe te lallen.



Rare jongens die Noren? Ach nee. Zij lijken wij wel!

Zooi is ook Mooi

Zooi is ook mooi!



"zooi" in Nordskot Brygge (2013)

Noorwegen is een groot land met veel ruimte. De huizen in het buitengebied beschikken over vele aren, zo niet hectaren, land rondom huis. Even naar de vuilstort is er vaak niet bij want dat is hier nooit even...en wat is er dan handiger dan het gewoon maar op te slaan. Dat zou ik ook doen als ik de ruimte had. En zo tref je het op heel veel plaatsen aan.

 



"zooi" langs de kustroute (2013)

Ik ga even niet zeiken over milieu maar probeer het eens van een andere kant te bekijken. In dit land van bergen nemen ook de bergen met zooi een plaats in het landschap in. Worden eigenlijk onderdeel van het aanzicht. En eigenlijk is het niet eens heel storend.
Als je de rommel goed bekijkt dan ligt er allerlei bruikbaar materiaal dat gewoon staat of ligt te vergaan; auto's, bootjes en matrassen (die ik overigens niet voor hergebruik zou willen benutten).

"Mooi" langs de kustroute (2013)

 

De tijd van met bestelauto langs grofvuil gaan heb ik trouwens gehad en daar is in gereguleerd Nederland ook geen gein meer aan. "Morgensterren" is het onmogelijk gemaakt om nog te struinen in andermans rommel.

Dit fenomeen kennen de Noren vast niet. Maar als ik hier rij en kijk..... krijg ik weer jeuk!

En ik zag……dat ik niet de enige was!