Vandaag stonden ze daar op de Dam; oude en nieuwe vorst….. en hier vannacht ook trouwens. In  Noorwegen werd vandaag de hele dag op de NRK- radio aandacht besteed aan de oranjegekte in Nederland. Er werden zelfs Nedernoren gebeld en geïnterviewd. Dat was wel grappig om te horen. Zeker omdat ik reed op wat, voor mijn gevoel, het randje van de wereld was…. best heel ver van Nederland; op een heel smal weggetje naar Nyksund.



Nyksund (2013)

Een klein vissersdorpje op een onmogelijke plek. Floreerde ooit, maar is sinds 40er jaren vorige eeuw niet meer actief. Proberen nu met een wat antiekachtig tafereel mensen te trekken. Alles was nog dicht dus ik heb er wat rondgescharreld en stiekem wat deuren geprobeerd en hier en daar binnen gekeken. Was wel bijzonder allemaal. De Nyksundse visserij is verplaatst naar het vlakbij gelegen Myre. Daar ook maar even gekeken en ik vermoed dat van de visserij van weleer niet zo veel meer is terug te vinden. Is soort procesindustrie geworden. Inclusief een grote fabriek waar van vis…..visvoer wordt gemaakt. Voor de kweekvis. Geeft te denken.

Morgen heb ik een ontmoeting hier in Sortland. Daar zal ik spreken met een Nederlandse die hier al enige jaren met plezier woont en werkt. En ze heeft me ook uitgenodigd voor een demonstratie tegen de olieboringen die hier voor de kust voor handen zijn. Een milieueffectrapportage ten spijt zal dat allemaal vast wel door gaan. Het grote geld lokt. Steden als Stavanger, Ålesund en Bergen zijn al ten prooi gevallen aan de olie-industrie. En ik rij daar, als ik in Noorwegen Statoil tank (en dat doe ik want ik heb lekker een Statoilbeker voor gratis koffie), mijn  kilometers van. Dus enigszins hypocriet is het wel dat ik morgen meedoe. Maar toch denk ik dat het goed is. De boringen vinden plaats in de rijkste kabeljauwwateren van de wereld. En kabeljauw is ook voor de bewoners van de Lofoten en Vesterålen van groot belang. Als er dus iets mis gaat met de olie dan zijn de problemen niet te overzien. Voor het geld hoeft de regering het niet te doen geloof ik trouwens. 

Vandaag ook tochtje gemaakt naar Stø en genoten van hoop moois. Bij stel vissers de kunst af staan kijken van het verwerken van kabeljauw tot stokvis. Zag er zoveel hangen dat ik me afvroeg of de olie überhaupt nog veel kwaad kan doen J.

Vanavond een prettig verblijf in een heerlijk hutje net buiten Sortland….met verwarmde badkamervloer...door niet oliegestookte electra..... hoop ik! 

Rondane (2010)

Terwijl in Nederland  morgen koningin Beatrix "abdiceert" en haar zoon met volle verstand haar opvolgt, zit ik in hotelkamertje in het hoge noorden. Lofotig is de titel van deze blog. Maar de foto is van Rondane! Daar was ik in 2010. Prachtig gebied ook en als je goed kijkt zie je de weg die er op staat; mijn weg naar Noorwegen. Maar nu ben ik op de Lofoten. Althans.....bijna. Nu nog op Vesterålen, Sortland, maar later in de week dwars over Lofoten naar Å, in het zuiden van deze paradijselijke eilandengroep.   

Tweeduizennegenhonderdendrieenveertig km gereden en aanbeland in een door grappig blauw gedomineerd stadje op de Vesterålen. Alle 8200 inwoners, hetgeen voor Noorse begrippen best de moeite is, lijken zich hier ook in dit gehucht te bevinden. Door de straten een drukte van jewelste. Veel verkeer. Op zich ook niet zo gek want er zijn A. niet zoveel wegen en B. hier moeten ze zijn voor hun “dingetjes”.

De avonden zijn al behoorlijk lang licht en het lijkt uberhaupt niet helemaal donker te worden. Ze halen de schade in na hun Mørketid, de periode in de winter dat het licht het gemoed van de mensen aan zijn laars lapt en gewoon weg blijft.