Richting Nordskot (2013)

Weer in Noorwegen

Na een week of 5 weer terug in Noorwegen. Een dag of 6 de tijd genomen om vanuit Nederland naar Nordskot, ter hoogte van de Lofoten te rijden. En rit die vooral mooi was op "werelds mooiste kustroute", zoals ze dat hier vinden. En ik denk niet dat ze er ver vandaan zitten al denk ik dat er op vele plekken hele mooie routes langs 's werelds vele kusten zijn. Maar daar ben ik niet en hier wel. En heb genoten van de uitzichten. En nu? Nu zit ik in Nordskot Brygge met het uitzicht op de archipel. Hier recht naar het noorden ligt Svolvær , de hoofdstad van de Lofoten. Het stadje zie ik niet, de bergketen van de Lofoten wel. Vele kilometers Lofoten in zicht..... bij mooi weer.



Inspiratie

Ik ben wat blog schrijven betreft best een nijvere bij. Hoewel het soms hard nadenken is om inspiratie te vinden..... Oh wacht even, dat klopt volgens mij niet. Inspiratie is toch iets dat je krijgt  of niet krijgt. Daar hoef je niet voor na te denken. Dus laat ik overnieuw beginnen. Soms is het hard nadenken om datgene op te schrijven waar ik graag iets over zou schrijven. Het kan zijn dat ik de juiste woorden niet vind, maar het kan ook zijn dat ik me afvraag of ik datgene dat ik wil, wel kan opschrijven. Bijvoorbeeld als ik over mijn ouders of kids iets zou willen schrijven en dat eventueel met foto's wil larderen. Daar ben ik nog niet uit dus deze rit niet een dergelijk epistel. Maar wat dan wel?


nijvere bij Rondane (2010)

Tja, in Noorwegen komt het me dikwijls gewoon aanwaaien; de indrukken die ik opdoe, de dingen die ik beleef. Dat betekent natuurlijk niet dat ik het hier maar saai heb, maar de blog gaat over Noorwegen dus probeer ik altijd op een of andere manier Noorwegen er in te verwerken. En als ik het woord "Noorwegen" maar vaak genoeg gebruik kom ik vanzelf bovendrijven in Google. Maar dat geheel terzijde. Zoals het meestal werkt is als volgt. In Noorwegen schrijf ik de dingen die me aan komen waaien en zoek daar uit mijn fotoarchief een plaatje bij. Hier in Nederland doe ik dat meestal andersom. Ik heb een riante foto bieb en daar loop ik doorheen en als ik een foto zie die ik mooi vind om te "publiceren" dan bedenk ik daar een verhaaltje bij. Ook inspiratie eigenlijk, maar wat indirect. Maar ook leuk om te doen overigens. Voor dit verhaaltje is het onderwerp "inspiratie" en hoe mooi is het dan dat de tekst uit mijn vingers vloeit en ik nu, een half witbiertje  verder, kom tot afronding van dit episteltje. .....tje, want het is natuurlijk maar kort.  

Noren in het Zuien

Vandaag kwam ik er achter dat je niet in Noorwegen hoeft te zijn om Noren tegen te komen. De Noren komen naar je toe deze zomer!

Omdat ik in Budel trainingen verzorg deze week, zit ik in een hotel in Weert en daar trof ik een clubje Noren dat zich redelijk tegoed deed aan het bier hier. Voor hen natuurlijk een luilekkerland. Los van het feit dat hun baas voor dat bier betaalt hebben ze een Noorse portemonnee te spenderen hier. De Noorse kroon staat erg goed ten opzichte van de euro. En ze lieten het zich goed smaken. Waren gezellige mensen en natuurlijk heb ik gedaan waar ik heel goed in ben ben….. ouwehoeren! In september zijn er verkiezingen in Noorwegen en deze noren waren er zeker van dat Jens Stoltenberg het veld moet ruimen. Voor hem gaat de zon onder; het doek neer.



in Øksfjord gaat de zon na september ook weer onder (2010)

Hij helpt het land naar de kløte….. zeiden ze in vervalst Noors.

En toen begon hun relaas. En ik moet toegeven…. Zoals het nu gaat kan het niet lang goed gaan. Het sociale stelsel is zo uit zijn krachten gegroeid dat het werkende volk mort. En begrijpelijk. Werkeloze Noren gaan zomaar met 2800 euro per maand naar huis. En aan de andere kant laat de regering de ouderen en zwakken die het echt nodig hebben in de steek. Die verkommeren. En dat maakt de werkende Noren kwaad. Gerechtvaardigd kwaad en ik kon mezelf goed in hun argumenten vinden. En niet in de laatste plaats omdat er op dat gebied in Nederland ook een en ander aan het misgaan is. Maar goed, wij hebben nog het excuus dat het even minder gaat in ons landje. Maar voor Noorwegen met al zijn oliegeld is dat natuurlijk niet aan de orde. Hun rijkdom is van Dagobertiaanse omvang. En de 3 linkse regeringspartijen zettten kennelijk een beleid voort dat voeding geeft aan de boosheid van de werkende Weertse Noren. En ik weet uit andere gesprekken dat ook de linkse Noren het een beetje te gek vinden. Het land wordt overspoeld door hardwerkende lieden uit de Baltische staten en ook ik zal proberen een steentje bij te dragen als ik slaag. In het besef dat er waarschijnlijk ook zat Noren zijn die kunnen werken maar het gewoon niet willen…… gut…..lijkt Nederland wel!

 

Reuzensprong?
Oei, al een tijdje niet geschreven. Ruim een week is het geleden dat ik een verhaaltje het internet op stuurde. Hoewel het nu eigenlijk slaaptijd is en ik morgen op tijd op pad moet, toch nog maar even en stukje doen. Ik zit toch nog vol energie van het zingen. Ja, Ik zing. Bij een kwintet, Blent (www.blent.nl), wereldberoemd in heel Zwolle. Dat is zo leuk en een van de dingen die ik vast erg ga missen als ik mag slagen in Noorwegen. Ook in die zin is het vertrekken naar Noorwegen van grote betekenis.
Het zingen kan ik daar ook, de noren houden erg van zingen, maar ik zal mijn lieve Blentmaatjes missen. Ik weet natuurlijk niet of de noren ook van mijn zingen houden, maar ik zal daar als ik de kans krijg zeker wat noten kraken.....op het gevaar af, natuurlijk, dat ik daarmee geen vrienden maak.

 

De overstap naar Noorwegen is een grote sprong, en is misschien wel een megasprong. Althans, zo lijkt het als ik reacties peil van mensen die vernemen dat ik de stap ga zetten. Hier en daar lijk ik zelfs bewondering te oogsten. Zou dat betekenen dat die mensen denken: "mwah, zoiets zou ik ook wel willen......maar niet durven!" Ik weet het niet. Het mag een grote stap lijken; het is best ver en er komt best een boel bij kijken, maar daarom is bewondering niet nodig.

 

Ik zie het als een project dat altijd slaagt. Ik ga er heen en (ver)blijf er en dat zou geweldig zijn als dat lukt. Maar kom ik terug om wat voor reden dan ook, dan is het ook een geslaagd project; ook al is het L.E.A.N noch SMART. Dan heb ik gedaan wat ik heel graag wil en heb ik genoten van het doen, het beleven ervan. Dat is dus eigenlijk een heel fijn uitgangspunt. De stap kan nooit stuk. Een stap die niet zo een reuzensprong is!    





Drikkevann


Dochter Floor proeft even voor (Rondane 2010)

Ik zat gisteren in Zutphen met uitzicht op de IJssel een hapje te eten. Met flinke gang stroomde deze dus eens een keer niet traag door het oneindig laagland. De spin off van heel veel water bij de oorsprong, de Rijn in het zuiden. Veel en troebel water en vast en zeker lang niet acceptabel als drinkwater. Uiteraard is het wel drinkbaar te maken en zelfs zo schoon dat we de plee er mee door durven spoelen! Instant drinkbaar water is in Nederland nagenoeg uitgesloten. Misschien als het is geput uit hele diepe bronnen, maar zelfs dan moet je afvragen of het direct voor consumptie geschikt is vanwege de door lang verblijf opgeloste stoffen en vervuiling. In de loop van de jaren is vervuiling tot in de diepe lagen doorgedrongen. En ik ben milieukundige dus ik kan het weten... toevallig! Nederland is klein, en Nederland is vol; vol met menselijke activiteit. 

Wij mensen vervuilen en veel mensen vervuilen....veel. Noorwegen daarentegen is groot met weinig mensen. Daarom kun je daar nog relatief fris water aantreffen. Weinig mensen vervuilen weinig. Zo simpel lijkt het en zo simpel is het denk ik ook. In Nederland zijn we al heel ver met allerlei milieumaatregelen die het gedrag van de mensen veranderen. Veel regels, positieve verandering van gedrag werpen in Nederland vruchten af. Er is een hoop verbeterd. En dat we niet rechtstreeks uit de IJssel kunnen drinken dat komt natuurlijk doordat deze vervuild wordt voor onze landsgrenzen.....sprak hij hoopvol. Maar grenzen tellen niet. Vooral het zeemilieu is onderhevig aan een wereldwijd "Schengen-akkoord". Een vrije markt voor de uitwisseling van "foute-vieze" goederen en stoffen.

In Noorwegen is de druk minder hoog en daarmee lijkt het of ook de noodzaak van milieumaatregelen minder groot is. Maar daar gebeurt natuurlijk precies hetzelfde. Alleen duurt het langer en de geleidelijkheid maakt dat het milieu er waarschijnlijk beter de tijd krijgt om te verwerken. Heel veel, maar niet alles, kan worden verwerkt immers. Toch durf ik niet te raden naar de gehaltes PCB's en dioxines in de Noorse "fruits de mer" en vooral ook hoger in de predatieketen (met mens aan de top)!

Maar landinwaarts.....daar durf ik nog mijn handen tot een kommetje te vormen en met woelig water uit de natte natuur mijn droge dorst te lessen. Maar dan laat ik natuurlijk wel eerst mijn dochter even proeven!   

 

  

Dovregubben

Een maand geleden ben ik begonnen met deze blog: http://dovregubbens.blogspot.nl/
Mensen die het verhaal, het toneelstuk van Hendrik Ibsen "Peer Gynt" kennen, danwel de muzikale vertolking daarvan van Edvard Grieg, zullen Dovregubben misschien herkennen. De trollenkoning wiens dochter Peer Gynt moet trouwen.
Peer Gynt volgt het egoïstisch levensmotto van de trollen. En soms, heel soms denk ik dat ik egoïstisch ben door te vertrekken naar Noorwegen. Maar het grote verschil tussen mij en een trol, al zou je dat qua neus niet zeggen, is dat ik toch denk meer het "wees jezelf" aan te hangen dan het trollig "wees voor jezelf".

Peer Gynt is een mooi verhaal dat ik als kind al via de suite van Edvard Grieg leerde kennen (http://www.youtube.com/watch?v=6UP54kbc8K0 ).
Dat was behalve mijn eerste kennismaking met iets Noors ook mijn eerste bewuste ervaring met klassieke muziek; buiten de baarmoeder althans. Mijn lieve moeder was en is liefhebber van klassiek.


hier wonen op zeker trollen (2010)

Als kind had ik natuurlijk geen flauw benul van het verhaal achter de suite. Ik vond het gewoon mooi. Later toen ik voor het eerst in Noorwegen was en ik Peer Gynt op diverse borden tegenkwam ging het meer leven.
Echte trollen heb ik overigens niet gezien, maar het landschap en de trollenmythes prikkelden het voorstellingsvermogen behoorlijk. Dovregubben, de koning van de trollen, heeft een prachtig koninkrijk.

 

Maar ik zou hem niet echt willen zijn. Trollen zijn namelijk niet ....dat je zegt....heel erg knap!  

 

 

 

Neus voor Noorwegen



de "neus" van Dombås (2010)

Zij die mij kennen weten dat als ik de hoek om kom vooral eerst mijn neus verschijnt en dan de rest redelijk spoedig volgt. Een juweel dat ik heb geërfd heb van de familie van moeders kant. Waarvoor dank! Deze reuze doch fijngevoelige neus is nogal gericht op het noorden. Zo erg dat ik denk dat ergens in Noorwegen een zelfde exemplaar moet rondlopen. Eentje wiens voorvader zijn neus, en waarschijnlijk meer, in Nederlandse zaken moet hebben gestoken. En dat gebeurde in de tijd dat de Vikingen nog veroveraars waren en de wereldzeeën overtrokken, de Noordzee incluis. Voordat deze Viking op pad ging om Amerika te ontdekken is hij langs geweest bij mijn familie. Daar werd hij uiteraard hartelijk ontvangen en met alle egards aan de Bourgondische gastvrijheid onderworpen om deze ongetwijfeld op zijn eigen manier op te souperen, je kent dat wel! Zoals dat gaat bij Vikingen van weleer. 



de sigaar (2010)

Elke trip naar Scandinavië komt er een gevoel van thuiskomen over me heen zodra ik het binnenkom. Zowel in het uitgestrekte Zweden als ook in het ruige Noorwegen. Bij mijn moeder maar eens gepeild naar hoe het toch kan dat daar mijn hart toch zo ligt.
Had zij misschien kennis aan een ruige Noorman? Nee natuurlijk niet. En dat weet ik natuurlijk ook wel..... want ook zij heeft immers die neus. Zij kon mij niet wijzer maken dan ik al denk te zijn.

Het lul-verhaal hierboven is natuurlijk geklets van de bovenste plank. Maar het intrigeert mij enorm waarom mijn hang naar Noorwegen zo groot is.  

En daarom lieve mensen....  ben ik nu de sigaar om op zoek te gaan naar mijn roots in het hoge noorden.