Reuzensprong?
Oei, al een tijdje niet geschreven. Ruim een week is het geleden dat ik een verhaaltje het internet op stuurde. Hoewel het nu eigenlijk slaaptijd is en ik morgen op tijd op pad moet, toch nog maar even en stukje doen. Ik zit toch nog vol energie van het zingen. Ja, Ik zing. Bij een kwintet, Blent (www.blent.nl), wereldberoemd in heel Zwolle. Dat is zo leuk en een van de dingen die ik vast erg ga missen als ik mag slagen in Noorwegen. Ook in die zin is het vertrekken naar Noorwegen van grote betekenis.
Het zingen kan ik daar ook, de noren houden erg van zingen, maar ik zal mijn lieve Blentmaatjes missen. Ik weet natuurlijk niet of de noren ook van mijn zingen houden, maar ik zal daar als ik de kans krijg zeker wat noten kraken.....op het gevaar af, natuurlijk, dat ik daarmee geen vrienden maak.

 

De overstap naar Noorwegen is een grote sprong, en is misschien wel een megasprong. Althans, zo lijkt het als ik reacties peil van mensen die vernemen dat ik de stap ga zetten. Hier en daar lijk ik zelfs bewondering te oogsten. Zou dat betekenen dat die mensen denken: "mwah, zoiets zou ik ook wel willen......maar niet durven!" Ik weet het niet. Het mag een grote stap lijken; het is best ver en er komt best een boel bij kijken, maar daarom is bewondering niet nodig.

 

Ik zie het als een project dat altijd slaagt. Ik ga er heen en (ver)blijf er en dat zou geweldig zijn als dat lukt. Maar kom ik terug om wat voor reden dan ook, dan is het ook een geslaagd project; ook al is het L.E.A.N noch SMART. Dan heb ik gedaan wat ik heel graag wil en heb ik genoten van het doen, het beleven ervan. Dat is dus eigenlijk een heel fijn uitgangspunt. De stap kan nooit stuk. Een stap die niet zo een reuzensprong is!