Drikkevann


Dochter Floor proeft even voor (Rondane 2010)

Ik zat gisteren in Zutphen met uitzicht op de IJssel een hapje te eten. Met flinke gang stroomde deze dus eens een keer niet traag door het oneindig laagland. De spin off van heel veel water bij de oorsprong, de Rijn in het zuiden. Veel en troebel water en vast en zeker lang niet acceptabel als drinkwater. Uiteraard is het wel drinkbaar te maken en zelfs zo schoon dat we de plee er mee door durven spoelen! Instant drinkbaar water is in Nederland nagenoeg uitgesloten. Misschien als het is geput uit hele diepe bronnen, maar zelfs dan moet je afvragen of het direct voor consumptie geschikt is vanwege de door lang verblijf opgeloste stoffen en vervuiling. In de loop van de jaren is vervuiling tot in de diepe lagen doorgedrongen. En ik ben milieukundige dus ik kan het weten... toevallig! Nederland is klein, en Nederland is vol; vol met menselijke activiteit. 

Wij mensen vervuilen en veel mensen vervuilen....veel. Noorwegen daarentegen is groot met weinig mensen. Daarom kun je daar nog relatief fris water aantreffen. Weinig mensen vervuilen weinig. Zo simpel lijkt het en zo simpel is het denk ik ook. In Nederland zijn we al heel ver met allerlei milieumaatregelen die het gedrag van de mensen veranderen. Veel regels, positieve verandering van gedrag werpen in Nederland vruchten af. Er is een hoop verbeterd. En dat we niet rechtstreeks uit de IJssel kunnen drinken dat komt natuurlijk doordat deze vervuild wordt voor onze landsgrenzen.....sprak hij hoopvol. Maar grenzen tellen niet. Vooral het zeemilieu is onderhevig aan een wereldwijd "Schengen-akkoord". Een vrije markt voor de uitwisseling van "foute-vieze" goederen en stoffen.

In Noorwegen is de druk minder hoog en daarmee lijkt het of ook de noodzaak van milieumaatregelen minder groot is. Maar daar gebeurt natuurlijk precies hetzelfde. Alleen duurt het langer en de geleidelijkheid maakt dat het milieu er waarschijnlijk beter de tijd krijgt om te verwerken. Heel veel, maar niet alles, kan worden verwerkt immers. Toch durf ik niet te raden naar de gehaltes PCB's en dioxines in de Noorse "fruits de mer" en vooral ook hoger in de predatieketen (met mens aan de top)!

Maar landinwaarts.....daar durf ik nog mijn handen tot een kommetje te vormen en met woelig water uit de natte natuur mijn droge dorst te lessen. Maar dan laat ik natuurlijk wel eerst mijn dochter even proeven!