Terwijl ik mijn vorige blog schreef in de euforie van mijn vertrek naar Noorwegen en het aanprijzen van mijn accommodatie daarginds, is er tegelijkertijd ook sprake van een ander euforie. Ik zit naast het bed van mijn stervende tante. Naast mijn bijna 95 jaar oude en nog slechts 42 kilo wegende tante. Ze is eindelijk stervende en ze wil dat al zo lang. Na jaren van zitten en voor zich uit kijken en desondanks nog helder en fel kunnen communiceren lijkt het nu gebeurd met haar. Ze heeft een deel van mijn Noorwegen ambities gelukkig nog meegekregen en ik heb haar verteld over het mooie land. Maar ze vindt het natuurlijk niks! En als haar iets niet aanstaat dan zegt ze dat ook onomwonden. En dat is wat haar zo leuk maakt. Een goed mens met een mening!
Terwijl ik mijn vorige blog schreef in de euforie van mijn vertrek naar Noorwegen en het aanprijzen van mijn accommodatie daarginds, is er tegelijkertijd ook sprake van een ander euforie. Ik zit naast het bed van mijn stervende tante. Naast mijn bijna 95 jaar oude en nog slechts 42 kilo wegende tante. Ze is eindelijk stervende en ze wil dat al zo lang. Na jaren van zitten en voor zich uit kijken en desondanks nog helder en fel kunnen communiceren lijkt het nu gebeurd met haar. Ze heeft een deel van mijn Noorwegen ambities gelukkig nog meegekregen en ik heb haar verteld over het mooie land. Maar ze vindt het natuurlijk niks! En als haar iets niet aanstaat dan zegt ze dat ook onomwonden. En dat is wat haar zo leuk maakt. Een goed mens met een mening! En nu ligt ze hier voor me. Heftig haar laatste adem uitblazend en op weg naar Petrus. Maar de poort komt ze niet in heeft ze gezegd. Maar wil ze ook niet. Waar ze dan wel terecht komt? Walhalla misschien? Dat was natuurlijk wel de plek waar vroeger in de ogen van de christelijke goegemeente de Noorse "heidenen" hun doden heen wensten. En nou ken ik Noorwegen toevallig een beetje..... zo schoon als dat land is, moet het Walhalla nog veel mooier zijn. Dus lieve tante, ik weet zeker dat er daar voor de poort stoere Knut's, Gudrun's en Thor's zitten die je met open armen zullen ontvangen als je aanklopt. Alleen moet je niet zeggen dat je Toos heet..... want dat vinden ze daar een hele rare naam! En als Vikingen, met hun geheel eigen mening, iets niet aanstaat..... dan zeggen ze dat heel onomwonden en helpen ze je met slag en stoot zo...toch naar het Walhalla!
Ik ben blij dat je gaat. Dat je uit deze omgeving, waar ze overigens met de beste bedoelingen, maar soms wat dommig en ongelukkig de oude en zieke garde van onze samenleving verzorgen. Waar goede zorg voor welvaart staat?!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten